#
#

Otoitzen: "PREGOIAK"


Abenduko pregoia - 2 #
#
#

Abendua hasten dala iragarten deutsuet.
Jaso begiak, igurtzi eta begiratu ingurura.
Momentua bizi. Entzumena zuhur izan.
Entzun oihuak eta deiadarrak, haizea, bizitza…

Abendua hasten dogu,
eta zeru-hertzean barriro itxaropena sortzen da.
Haruntzago, Gabonak eta bere argi izpiak.
Gabon baketsua, barrukoa,
anaikorra, solidarioa, gisatua,
baita azalekoa, apurtua, indarkeriazkoa…;
baina beti itxaropenaz ezkondua.

Abendua, danok barruan daroagun
itxaropen hazi sortzailea dogu;
su-gar mehea, amatatu ezinekoa,
aldi guztietan agertzen jakuna;
solidaritatezko bidea, ondo egina;
ibilaldi bakotxean poza zainduz;
iruzurtzen ez gaituen oin-hatzak;
biziaz beteriko hazkundea;
barri onaren iragarpen neurtua;
gainezka egiten dauan samurtasuna…

Zuhur egon eta entzun.
Isaiasen oihua itxaropenez beterik:
«Jaunaren argitara ibili gaitezan».
Joan Bateatzaileak itxaropenez deitzen dau:
«Bihotz barritu zaiteze hur dagoelako Jainkoaren Erreinua».
Israelgo pobreen
eta munduko pobre guztien itxaropenaz,
Mariak bere onarpenaren berbea ahoskatzen dau:
«Egin bedi nigan zeuk nahi dozun lez».

Poztu zaiteze.
Jantzirik politena jantzi egizue.
Usainik ederrenagaz lurrundu zaiteze. Ikusteko lez!
Jainkoa dator. Poza, bakea eta itxaropena bizkortu.
Prestatu bidea. Salbatzailea dator.
Jainkoa dator… eta atean dago.
Bizitzara itzartu!

Ulibarri, Fl.

# # #





bidean@bidean.net
castellano euskera batua euskera bizkaiera orue